پرسش و پاسخ

با توجه به اینکه مقاومت بتن به شرایط مختلفی وابسته می باشد مانند آب به سیمان، کیورینگ مناسب، عیار سیمانی، نوع سنگدانه ها و ... در صورتیکه همه شرایط مختلف و استانداردهای مربوط رعایت گردد، با کاهش نسبت آب به سیمان توسط این ابر روان کننده های کربوکسیلاتی به طور معمول افزایش مقاومت را شاهد خواهیم بود. البته باید به هوازایی افزودنی نیز توجه گردد و با هوازایی زیاد افزودنی ممکن است مقاومت کاهش پیدا کرده و یا میزان افزایش مورد انتظار حاصل نگردد. همچنین درشرایط آب به سیمان برابر استفاده از ابر روان کننده کربوکسیلاتی می تواند با پخش کنندگی بالای خمیر سیمان در بتن مقاومت فشاری را تا حدی افزایش دهد.

احتمالا آب انداختگی کانالی اتفاق افتاده است. این نوع آب انداختگی معمولا در المان های با عمق زیاد مانند پی ها و دیوارها و ... اتفاق می افتد. وقتی بتن دارای آب زیادی باشد سنگدانه ها تمایل به نشست در بتن تازه دارند و خمیر سیمان و آب که حاوی فیلرهای ریز بتن می باشند نیز تمایل به خروج از بتن دارند که به دلیل عمق زیاد تجمیع شده و از مسیرهای آسان تر به صورت چشمه خارج می گردند.

استفاده از این محصولات در کنار فوق روان کننده های با پایه های مختلف باید آزمایش گردد تا تداخل منفی با یکدیگر نداشته باشند. این شرکت آزمایشات لازم را انجام داده و بهترین پیشنهاد را ارائه خواهد کرد. استفاده از این محصول در کنار محصولات حاوی نیترات کلسیم و کلرید کلسیم مجاز نمی باشد.

بله، الزام استاندارد ISIRI 2930 برای روان کنندگی حداقل 5 درصد کاهش آب بتن می باشد و با توجه به اینکه یک فوق روان کننده مطابق با همین استاندارد باید 12 درصد کاهش آب ایجاد کند، پس تمام فوق روان کننده ها بتن یک روان کننده بتن نیز می باشند.

از آب بند کننده های کریستالی حجمی با توجه به عملکردشان روی جذب سطحی بتن تاثیر کمی دارند و بیشتر در نفوذ آب تحت فشار تاثیرگذار هستند. برای نم بندی باید از مواد نم بند و یا از کریستال کننده ای که خاصیت نم بندی نیز دارد استفاده گردد.

با توجه به اینکه روغن قالب پایه آب در گرمای شدید سطح قالب به سرعت خشک شده و لایه تشکیل شده ضعیف می گردد باید از روغن قالب پایه حلال آلی استفاده گردد.

خیر، گروت ها فاقد مواد چسباننده (لاتکس) بوده و معمولا دارای سنگدانه ای بزرگتر از 2 میلیمتر می باشند. همچنین مواد منبسط کننده در شرایط غیر محصور می تواند باعث ترک حاصل از انبساط زیاد ملات گردد. طبق آیین نامه ACI ملات ترمیمی برای کارهای سازه ای باید چسبندگی حداقل 1 مگاپاسکال به بتن پایه داشته باشد.

خیر، باید با نسبت مشخص طبق مشخصات فنی چسب بتن مورد نظر یک دوغاب سیمان حاوی چسب ساخته و سپس دوغاب روی سطح اجرا گردد.

روش اجرا محصول شامل اشباع بودن سطح زیر کار، اجرای هر لایه با ضخامت کمتر از 1 میلیمتر و کیورینگ تا 48 ساعت بعد از اجرا می تواند از ترک خوردگی جلوگیری کند. همچنین اضافه کردن هر ماده ای مانند سیمان و ... نیز می تواند عامل ترک خوردگی باشد. درضمن ملاتی که در حین اجرا سفت شده دوباره با آب رقیق نگردد.

واتراستاپ مربوطه قابل اجرا نیست و به دلیل نور خورشید کاملا خاصیت عملکردی خود را از دست داده است. باید در جلو آن و سمت آب واتراستاپ هیدروفیلی منبسط شونده استفاده گردد و سپس بتن ریزی مقطع انجام گردد. روش دیگر قراردادن شیلنگ تزریق در مقطع مربوطه می باشد و بعد از اتمام بتن ریزی، رزین پلی یورتان در درز مربوطه تزریق گردد.